Het gebeurt achter gesloten deuren…
Mijn manuscript zit momenteel bij de vormgever. Dat betekent: lettertypes passen, marges recht trekken, hoofdstukken laten shinen… kortom, het boek trekt een jasje aan.
Het voelt een beetje alsof ik mijn verhaal heb afgegeven bij een kleermaker en nu ongeduldig aan het wachten ben om het eindresultaat te zien van de nieuwe outfit. Spannend, en ook een tikje onwerkelijk.
Nog even en“Beest in mijn hoofd”is niet langer alleen tekst in een document, maar een écht boek dat je kan vasthouden, openslaan en, als je dat leuk vindt, ruiken (want ja, nieuwe boeken ruiken fantastisch).
